ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Όταν μου πειράξεις όσα αγαπώ, με πεισμώνεις περισσότερο.

dtpr4ooa.fzy_-960x640

Από τα έξι μού είχε σφηνώσει στο μυαλό να δουλέψω με παιδιά. Όλα τα επαγγέλματα που διάλεγα ήταν νηπιαγωγός, δασκάλα, παιδίατρος κλπ. Ώσπου έφτασε η Τρίτη Λυκείου και έπρεπε να διαλέξω το επάγγελμα που ήθελα περισσότερο. Και η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω αν πράγματι το διάλεξα ή αν τελικά με διάλεξε.


Λένε πως κάθε ψυχολόγος επιλέγει το επάγγελμά του για να λύσει πρώτα τα δικά του θέματα και μετά για να βοηθήσει όλους τους άλλους.

Το δικό μου «θέμα» ήταν πάντα η αγάπη μου για τα παιδιά.  Και αυτό το θέμα θέλω να παραμείνει άλυτο. Η αγάπη μου για να παιδιά δε θα πάψει ποτέ γιατί ευτυχώς τα ίδια τα παιδιά και η δουλειά μαζί τους γεννούν μια άσβεστη φλόγα και μια αέναη διάθεση να γίνω καλύτερη.

Από όλα τα κείμενα που έχω γράψει στη ζωή μου αυτό με αντιπροσωπεύει περισσότερο από όλα, γιατί είναι διαχρονικό, γιατί δεν αφορά μια στιγμή αλλά ολόκληρη ζωή, γιατί υπήρχε μέσα μου πολύ πριν γίνω ψυχολόγος, γιατί δε θα σταματήσω να σκέφτομαι έτσι, ό,τι και να γίνει σε αυτή ή σε όποια άλλη χώρα…

Επέλεξα να γίνω θεραπεύτρια. Και αυτήν την επιλογή θα ακολουθήσω και αυτόν τον ρόλο θα διαφυλάξω.

Έχω ταχθεί -καλώς ή κακώς- σε μια επιστήμη που αγαπώ. Και όταν μου πειράξεις όσα αγαπώ, με πεισμώνεις περισσότερο. Αυτό έχω να πω σε όσους μου τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια.

Θα συνεχίσω να είμαι στο πλευρό κάθε παιδιού που περιμένει βοήθεια, κάθε γονιού που αναζητά λύσεις, κάθε ανθρώπου που είναι στον δρόμο για κάτι καλύτερο.

Γιατί ως θεραπεύτρια έχω υπάρξει νεράιδα και ουράνιο τόξο και ιππότης και καλός μάγος και ήλιος στη ζωή πολλών παιδιών.

Γιατί ως θεραπεύτρια έχω ξενυχτήσει να γράφω αναφορές, να βγάζω στόχους και να φτιάχνω υλικό για τα παιδιά μου.

Γιατί ως θεραπεύτρια με έχουν πιάσει πολλές φορές τα χέρια και η πλάτη μου να κουβαλώ παιχνίδια, βιβλία και υλικά κατασκευών.

Γιατί ως θεραπεύτρια έχω ξοδέψει άπειρες ώρες να αναζητώ το κατάλληλο παραμύθι ή το κατάλληλο παιχνίδι ή το κατάλληλο σεμινάριο.

Γιατί ως θεραπεύτρια κοιμάμαι και ονειρεύομαι έναν κόσμο πιο ανθρώπινο για τα παιδιά με ιδιαίτερες ανάγκες, ένα κόσμο που να αποδέχεται την διαφορετικότητα –όποια κι αν είναι αυτή.

Ονειρεύομαι και στον ξύπνιο μου όμως. Και εκεί τα όνειρά μου είναι πιο σπουδαία. Εκεί τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα. Γιατί μαζί με μένα πολεμούν για αυτόν τον κόσμο και οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί και οι συνάδελφοι.

Μαζί με μένα παλεύουν και τα παιδιά. Αυτά είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι.

Όταν ξεκίνησα να δουλεύω είχα πει χαρακτηριστικά:

Μα γιατί με πληρώνουν; Θα μπορούσα να το κάνω και δωρεάν.

Ακόμα το ίδιο λέω. Θα μπορούσα να το κάνω και δωρεάν. Ναι. Θα μπορούσα.

Δεν μπορώ όμως. Γιατί χρειάζομαι ειδικό υλικό και εξειδικευμένες γνώσεις, για τα οποία πρέπει να πληρώσω. Γιατί χρειάζεται να αφιερώσω χρόνο από άλλα εξίσου σημαντικά πράγματα. Γιατί πρέπει και γω κάπως να ζήσω.

Αλλά ξέρετε κάτι;

Δεν με ενδιαφέρουν τα λεφτά σας. Δεν με ενδιαφέρει πού τοποθετεί ο καθένας αυτά τα παιδιά.

Μου αρκεί που ξέρω ότι έχω συμμάχους.

Μου αρκεί που κάθε μέρα βλέπω χαμόγελα.

Όλα αυτά δεν πληρώνονται. Όλα αυτά δεν μπορεί κανείς να μου τα πάρει.
Δεν εξαγοράζονται και δεν ξεπουλιούνται.

Θα συνεχίσω να είμαι στο πλάι των παιδιών. Κρατώντας τους το χέρι.
Μόνο αυτό έχω: τα χέρια μου ανοιχτά σε μεγάλη αγκαλιά. Και είμαι σίγουρη πως χωράει όλα τα παιδιά.

Της Ματίνας Σταθάκη.

Πηγή : http://www.anapnoes.gr/

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα οριστεί σε "επιτρέπει cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Αποδοχή" παρακάτω, στη συνέχεια, σας ζητάμε να ακολουθήσετε αυτό.

Close