ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Οι τσακωμοί φθείρουν, ρυτιδιάζουν τις σχέσεις, τις γερνάνε!

 

divorce-ess-global-960x640


 

Ξαφνικά κατάλαβα για ποιο λόγο τσακώνονται οι άνθρωποι…

Γιατί ποτέ δεν ακούει ο ένας τον άλλον προσεκτικά!

Γιατί κάθε τσακωμός είναι αγώνας δρόμου… ποιος θα την πει πρώτος, ποιος θα κερδίσει στο τέλος, ποιος θα βγει από πάνω για να ικανοποιηθεί ο εγωισμός του!

Γιατί δε συζητάμε παρά κρίνουμε… ποιος φταίει, γιατί φταίει.

Γιατί αντί να κάτσουμε και να κατηγορήσουμε τον εαυτό μας… κατηγορούμε μόνο τον απέναντι. Ποιος ξεκίνησε κάτι, ποιος το τελείωσε…

Γιατί μας ενδιαφέρει να μειώσουμε τον άλλον για να αποδείξουμε την υπεροχή μας.

Και κάπου σε όλα αυτά χάνεται η ουσία. Η ουσία που μας οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα. Έχει πραγματικά αξία το ποιος τελειώνει και το ποιος ξεκινάει κάτι ή όλα τα υπόλοιπα που τον οδήγησαν εκεί;

Γιατί πάντα πρέπει να φταίει κάποιος; Γιατί έτσι είναι οι συμπεριφορές των ανθρώπων, δράση – αντίδραση. Γιατί αν εσύ δεν είχες φερθεί τότε έτσι, κι ο άλλος τώρα θα είχε φερθεί αλλιώς και γιατί αν κι ο άλλος είχε φερθεί αλλιώς, κι εσύ θα είχες φερθεί διαφορετικά… Γιατί τελικά φταίνε και οι δύο και γιατί θα έπρεπε να είναι εντέλει δράση – δράση. Από πού ξεκινάει το λάθος, το στραβό και πότε το εντοπίζουμε; Αυτό θα έπρεπε να μετράει κι όχι το ποιος φταίει!

Σε κάθε τσακωμό πρωταγωνιστούν δύο… ο εγωισμός και οι ανασφάλειες… και ανάμεσα σε αυτούς οι άνθρωποι χάνονται, τυφλώνονται, δεν ακούνε. Κι έτσι ενδιαφέρονται  μόνο να κατηγορήσουν ο ένας τον άλλον!

Σημασία έχει να αλλάξουμε κάτι, πριν να είναι πολύ αργά! Οι τσακωμοί φθείρουν, ρυτιδιάζουν τις σχέσεις, τις κάνουν να γερνάνε! Φυσικά και δε γίνεται να κυλάνε όλα ήρεμα. Και τα κύματα χρειάζονται και οι φουρτούνες… αρκεί, ακόμα και μέσα από αυτές, να καταλήγουμε και πάλι στη στεριά. Να βελτιώνομαστε μέσα από κάθε τσακωμό και να προσπαθούμε να αντιληφθούμε λίγο και την άλλη μεριά! Δε γίνεται συνέχεια να φταίει ο ένας ή ο ίδιος!

Και αυτό είναι το επαναλαμβανόμενο λάθος μας. Δεν αλλάζουμε, δε βελτιωνόμαστε μέσα από τους τσακωμούς μας, δε ζητάμε συγνώμη, δε βλέπουμε και κυρίως δεν ακούμε. Ακούμε για να απαντήσουμε γρήγορα κι όχι για να καταλάβουμε πραγματικά… Κι όμως, αν ακούγαμε προσπαθώντας να καταλάβουμε αντί να προσπαθούμε να απαντήσουμε, θα ήταν όλα ευκολότερα.

Ξέρω… Θέλει πολύ προσπάθεια το να ακούς και αυτό μπορείς να το κάνεις όταν είσαι κουλ και δε νιώθεις την ανασφάλεια να αποδείξεις κάτι! Και αυτό το καταλαβαίνουν μόνο όσοι φτάνουν ως εκεί!

Της Ελένης Αλεξανδροπούλου.

 

Πηγή

Το διαβάσαμε : http://www.anapnoes.gr/

 

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα οριστεί σε "επιτρέπει cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Αποδοχή" παρακάτω, στη συνέχεια, σας ζητάμε να ακολουθήσετε αυτό.

Close