ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΧΡΗΣΙΜΑ

Ξύδι σπιτικό – πως φτιάχνεται



Ξύδι, ονομάζεται το αποτέλεσμα της ζύμωσης από βακτήρια, του οξικού οξέος σε αλκοόλη.
Τα βακτήρια αυτά λέγονται οξοβακτηρίδια.
Με την οξική ζύμωση, (δηλαδή την οξείδωση της αιθυλικής αλκοόλης που περιέχεται στα αλκοολούχα ποτά), τα οξοβακτηρίδια

παράγουν το ένζυμο «αλκοολοξειδάση» και έτσι το οξυγόνο του αέρα, μετατρέπει την αιθυλική αλκοόλη, σε οξικό οξύ.

Πως το φτιάχνουμε από κρασί


Πρώτος τρόπος:

Υλικά

•    5 λίτρα κρασί (καλό ή ξυδιασμένο)
•    500 ml – 750 ml ζεστό νερό (ανάλογα με το γράδο του κρασιού)
•    ½ νεροπότηρο δυνατό, σπιτικό ξύδι
•    30 γρ. μακαρόνια με τρύπες (½ χούφτα περίπου), ή 1 φέτα καψαλισμένο ψωμί

Εκτέλεση

Μ᾿ ένα μπομόμετρο, μετράμε τους βαθμούς του κρασιού. 
Υπολογίζουμε πόσο νερό χρειάζεται να προσθέσουμε, ώστε να το καταβάσουμε στους 7 – 8. 
Εάν δεν έχουμε μπομόμετρο, ρίχνουμε ζεστό νερό, σε αναλογία 10% – 15% επί του βάρους του κρασιού.

Βάζουμε το κρασί σε ένα βαρελάκι, ή δοχείο, (γυάλινο ή πλαστικό, όχι μεταλλικό), ρίχνουμε μέσα το ανάλογο νερό, το ξύδι και τ᾿ άβραστα μακαρόνια και περιμένουμε 2 έως 3 μήνες, μέχρι να γίνει ξύδι.

Βασική προϋπόθεση για να γίνει το κρασί μας ξύδι, είναι να αφήσουμε το δοχείο που θα το φυλάξουμε ανοιχτό και να αερίζεται καλά.
H θερμοκρασία αποθήκευσης, για τη μετατροπή του κρασιού σε ξύδι θα πρέπει να είναι από 18°- 35°C.
Όταν γίνει το ξύδι, το σκεπάζουμε με το καπάκι χωρίς να το σφραγίσουμε.

Δεύτερος τρόπος:

Για να κάνουμε ξύδι το κρασί μας, ρίχνουμε μέσα μαγιά ξυδιού και ζεστό νερό.
Η μαγιά ξυδιού (μάνα), είναι οι μύκητες που ζουν στα κατακάθια, στο κάτω μέρος του βαρελιού, που έχουμε το παλιό μας ξύδι.
Το σκεπάζουμε και περιμένουμε.

Τρίτος τρόπος:

Τα παλιότερα χρόνια, έβραζαν μακαρόνια και κράταγαν το νερό τους μέχρι να δημιουργηθεί μια πέτσα στην επιφάνεια του. (Αυτή η πέτσα είχε οξομύκητες).
Στη συνέχεια ρίχνανε το νερό της μακαρονάδας, (με την πέτσα) στο βαρέλι, για να αρχίσουνε την οξοποίηση.

Για να δοκιμάσουμε αν το ξύδι μας έχει γίνει και είναι δυνατό, ρίχνουμε μια κουταλιά ξύδι σε στεγνό χώμα και αν το δούμε να αφρίζει, τότε είναι έτοιμο.

Κατά καιρούς, μπορούμε να προσθέτουμε (αφού το αραιώσουμε με νερό), κι άλλο κρασί στο δοχείο, για να το ανανεώνουμε όταν λιγοστεύει, αλλά θα πρέπει πρώτα να παίρνουμε μερικά μπουκάλια από το έτοιμο για να μην ξεμείνουμε.

Γενικά πρέπει να ᾿χουμε υπ᾿ όψη μας τα εξής:

— Το ξύδι είναι ένα αραιό διάλυμα, οξικού οξέως.

— Μερικά κρασιά χαλάνε «ξυδιάζουν» από μόνα τους, ειδικά όταν δεν έχουν αποστείρωση, ή αν μας πάρει αέρα το βαρέλι αλλά και με την άνοδο της θερμοκρασίας το καλοκαίρι.

— Η φυσιολογική εξέλιξη κάθε κρασιού είναι να γίνει ξύδι, λόγω του αέρα και της θερμοκρασίας.

— Τα σπιτικά κρασιά είναι συνήθως από 10 – 13 βαθμούς και γι᾿ αυτό ρίχνουμε 10% ως 15% ζεστό νερό, αναλόγως αν είναι υψηλόβαθμο, για να κατεβάσουμε τους βαθμούς περίπου στους 7 – 8 και να το αναγκάσουμε να ξυδιάσει, ανάλογα με το πόσο δυνατό θέλουμε το ξύδι μας.

— Το σπιτικό ξύδι είναι λιγότερο διαυγές, είναι όμως ζωντανό καθώς περιέχει ωφέλιμους μικροοργανισμούς και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για οξοποίηση σε άλλα κρασιά μας και να γίνει η «μάνα» για το δικό μας ξύδι.

— Όταν θέλουμε να βγάλουμε ξύδι, το βγάζουμε από τη βρύση του βαρελιού.
Όταν θέλουμε να συμπληρώσουμε το βαρέλι, χρησιμοποιούμε ένα σωλήνα και ρίχνουμε το διάλυμα κρασιού – νερού στο πάτο του βαρελιού, για να μην καταστρέψουμε τη πέτσα με τους οξομύκητες στην επιφάνεια και περιμένουμε να γίνει ξύδι.

— Όσο περνάει ο καιρός και παλιώνει, το ξύδι (όπως και το κρασί), στο ξύλινο βαρέλι γίνεται καλύτερο και πιο αρωματικό.
Αυτό είναι κάτι που δεν γίνεται στα ανοξείδωτα βαρέλια.

Μηλόξυδο:

Υλικά

•    5 κιλά ξινά μήλα (χωρίς φάρμακα, αν γίνεται)
•    1½ κ. σ. ζάχαρη
•    1 ποτ. κρασιού κονιάκ

Εκτέλεση

Πλένουμε πολύ καλά τα μήλα και τα κόβουμε με τη φλούδα και τα κουκούτσια, σε οκτώ ή σε δέκα κομμάτια, ανάλογα με το μέγεθος.
Τα τοποθετούμε σε ξύλινο βαρελάκι ή γυάλινο δοχείο, περίπου 10 λίτρων, φροντίζοντας να φτάνουν μέχρι τη μέση του.

Ρίχνουμε νερό μέχρι να σκεπαστούν τα μήλα, (όχι πάνω – πάνω στο βαρέλι), βάζουμε 
 κουταλιά της σούπας ζάχαρη και ποτηράκι κονιάκ.

Στο τέλος το κλείνουμε από πάνω με γάζα ή τούλι, (για να αερίζεται) και το αφήνουμε σε μέρος με ήλιο, αλλά προστατευμένο από βροχή, για 2 μήνες.

Μετά από αυτό το διάστημα, το στραγγίζουμε με ένα τουπλάνι (λεπτό ύφασμα) και το ρίχνουμε σε γυάλινα μπουκάλια, βάζοντας τα σε σκιερό μέρος μακριά από υγρασία.

— Εάν το μηλόξυδο είναι θολό, δεν υπάρχει πρόβλημα, είναι φυσιολογικό.

faghta-giagias.blogspot.com



Σας άρεσε το άρθρο? Μοιραστείτε το!

Add Comment

Click here to post a comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα οριστεί σε "επιτρέπει cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Αποδοχή" παρακάτω, στη συνέχεια, σας ζητάμε να ακολουθήσετε αυτό.

Close