ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μετά από 9 μήνες εγκυμοσύνης αυτή η μέλλουσα μαμά «ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΙΔΕΑ» για το ΤΙ θα ακολουθούσε!

taz-05-11-088mv


Η Jenny Studenroth Gerson είναι μια blogger, συγγραφέας και μητέρα από τη Νέα Υόρκη. Αυτή και ο σύζυγός της έχουν μια κόρη που ονομάζεται Willow Primrose. Στο blog της «Born to Be a Bride» η Jenny έγραψε για όλα τα πράγματα που κανείς δεν την είχε προετοιμάσει για όταν θα γίνει μητέρα:

«Όταν ήμουν έγκυος, όλοι ήθελαν να με προειδοποιήσουν, για το τι ερχόταν. Γυρνούσα για ένα μεγάλο μέρος αυτών των δέκα μηνών (ας το παραδεχτούμε, η εγκυμοσύνη είναι δέκα, και όχι εννέα, μήνες) απολύτως τρομοκρατημένη.

Loading...

Προειδοποιήσεις, προειδοποιήσεις παντού για το τι επρόκειτο να συμβεί – από το βασανιστικό, μουδιαστικό πόνο του τοκετού στο κέλυφος του παλιού εαυτού μου που θα γινόμουν μόλις την είχα.

Υπήρχαν φορές που ένιωθα σαν φυλακισμένη στην πτέρυγα των μελλοθανάτων, προσπαθώντας να αναγκάσω τον εαυτό μου να απολαύσει κάποια μικρή πολυτέλεια παρά το μέγεθος και την ταλαιπωρία μου, γιατί αν ρωτούσα τριγύρω, οι φαινομενικά ασήμαντες χαρές μου θα τελείωναν πολύ σύντομα!

«Απόλαυσε τον άντρα σου τώρα – θα δίνεις όλο τον χρόνο σου στο μωρό σας και δεν θα περνάτε χρόνο από κοινού, μόλις το μωρό έρθει!» «Επένδυσε σε ένα χαριτωμένο ολόσωμο μαγιό για το επόμενο καλοκαίρι – το σώμα σου δεν θα είναι ποτέ το ίδιο».

Ή, ακόμη χειρότερα, από μια από τις γυναίκες γιατρούς μου, όταν είχα εκφράσει την ανησυχία του για το πως θα παραμείνω σ3ξι για το σύζυγό μου, «Θα χάσεις το βάρος αυτή τη φορά, αλλά με το δεύτερο να το ξεχάσεις. Θα είσαι τόσο κουρασμένη τότε, που δεν θα σε νοιάζει».

ΚΑΙ όλοι γνωρίζετε το προσωπικά αγαπημένο μου, «Κοιμήσου τώρα, ενώ ακόμα μπορείς»,»Φτιάξε τα νύχια σου – δεν θα το κάνεις ξανά σύντομα», και το παλιό καλό,»Δεν θα έχεις χρόνο ούτε για ντους».
Αλλά όλες αυτές οι τρομακτικές προειδοποιήσεις που με έκαναν να αισθάνομαι ότι το τέλος του κόσμου ερχόταν, ξέχασαν να με προειδοποιήσουν για το τι ήταν πραγματικά μπροστά μου.

Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν ότι μετά από όλες αυτές τις ώρες τοκετού, την πρώτη φορά που θα έβλεπα το πρόσωπό της, η καρδιά μου θα έσκαγε στο στήθος μου και θα διαλύονταν στο πάτωμα.

Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν ότι τα δάκρυα χαράς υπάρχουν πραγματικά, και αυτό είναι ένα πράγμα που δεν μπορείς να ελέγξεις όταν είσαι μαμά και βλέπεις την ομορφιά στα χέρια σου.

Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν ότι θα ήθελα τον άντρα μου περισσότερο μόλις θα γινόταν ο πατέρας της μικρής μου τελειότητας, ότι δεν θα θυμάμαι ως ήταν η παλιά μας αγάπη.

Ότι θα βρίσκαμε γελοία ονόματα γι “αυτήν και θα πεθαίναμε στα γέλια. Ότι επιτέλους θα βεβαιωνόταν ότι υπήρχε κρασί στο σπίτι ανά πάσα στιγμή για μένα και ότι αυτό θα ήταν το πιο ρομαντικό πράγμα ποτέ.

Ότι θα τον άκουγα, ενώ άλλαζε την πάνα της να λέει: «είμαι ο μπαμπάς. Μπα-μπάς. Θα πεις πρώτα μπαμπάς». Και η καρδιά μου, σαν λιωμένη λάβα, θα χυνόταν στο πάτωμα και πάλι.

Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν ότι δεν θα ήθελα πραγματικά να κάνω τα νύχια μου, αλλά ότι θα καθόμουν στην καρέκλα πεντικιούρ στέλνοντας μηνύματα στον πατέρα της  γιατί μου έλειψαν.

Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν ότι το να γίνω μαμά θα άλλαζε απολύτως τα πάντα, αλλά ότι ποτέ δεν θα ήθελα να πάω πίσω και να επισκεφθώ τον «παλιό εαυτό» μου, ούτε για ένα δευτερόλεπτο.

Θα έπρεπε να με προειδοποιήσουν ότι η ζωή μου ήταν έτοιμη να γίνει τόσο πλούσια, όμορφη και ολοκληρωμένη, που αν κοιτούσα πίσω θα έλεγα «Καημένη. Δεν έχεις ιδέα για το τι θα ακολουθήσει».

Μόνο μια μητέρα θα μπορούσε να γράψει τόσο όμορφα λόγια.

Πηγή : taz

Το διαβάσαμε : diaforetiko

loading...

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα οριστεί σε "επιτρέπει cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Αποδοχή" παρακάτω, στη συνέχεια, σας ζητάμε να ακολουθήσετε αυτό.

Close