ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Δεν μου αρέσει εδώ που είμαι. Τι θέλω να αλλάξω; Τι επιλέγω;

flaming-woman-in-the-rain-14541-960x640


Μια φορά και ένα καιρό ,

Ήταν ένας  άνθρωπος που τον έλεγαν «Υπερκινητικό Κεφάλι» και οι φίλοι  του τον φώναζαν «Άγχος με Πόδια».

Στον άνθρωπο αυτό δεν άρεσε ούτε το όνομά του , ούτε το παρατσούκλι του.

Loading...

Το όνομά του το είχε πάρε από τους γονείς του.

Τη μαμά του την έλεγαν «Υπερκινητική»

Και τον πατέρα του «Κεφάλι»

Το Υπερκινητικό Κεφάλι , λοιπόν, γράφει:

(Μια συνομιλία , όπου οι ήρωες είναι η Καρδιά και το Μυαλό)

….

Μια φορά και έναν καιρό, λοιπόν,

Καρδιά: «Έι, εεεει Μυαλόοοο! Περίμενε! Μην τρέχεις!»

Καρδιά: «Έι έεεει Εγκέφαλεεεεε! Ουουουουου! Κουφάθηκες; ΠΕΡΙΜΕΝΕ !»

Μυαλό: «Έλα ποιος; Τι ; πού;»

Καρδιά: «Η καρδιά είμαι, τρέχω να σε προλάβω, πίσω σου είμαι»

Μυαλό: «ΑΑΑ! Ναι!»

             « Γεια σου Καρδιά! Τι έπαθες; Φαίνεσαι λαχανιασμένη.»

Καρδιά: «Τρέχω να σε προλάβω! Μα δεν σε προλαβαίνω! Σου φώναζα να σταματήσεις μα εσύ τίποτα! Δεν με άκουγες!»

Μυαλό: «Αλήθεια;! Δεν άκουσα τίποτα!»

Καρδιά: «Ναι! Δεν με άκουγες!» 

               «Αλλά τώρα με άκουσες.»

Μυαλό: « Ναι, δεν ξέρω…»

Καρδιά: «Και πού έτρεχες να πας;»

Μυαλό: «Κάπου που είχα σκεφτεί στην αρχή και έτσι ξεκίνησα να τρέχω. Μετά βέβαια σκέφτηκα κάτι άλλο. Οπότε άλλαξα κατεύθυνση και συνέχισα να τρέχω προς το κάτι άλλο . Μετά κάτι άλλο και μετά κάτι άλλο και μετά χάθηκα … και απλά συνέχισα να τρέχω…»

Καρδιά: «Πωωωωωω ! Πολύ μπερδεμένο ακούγεται όλο αυτό; Από κάπου ξεκίνησες , μετά πήγες στο κάτι άλλο , μετά το κάτι κάτι άλλο, μετά στο κάτι άλλο άλλο και έτσι συνέχισες να τρέχεις ! Και στο τέλος δεν ήξερες  προς τα που πηγαίνεις!»

Μυαλό: «Ναι, πίστευα ότι θα το θυμηθώ στην πορεία! Και η αλήθεια είναι ότι κάτι έβρισκα, ενθουσιαζόμουνα για λίγο, μετά βαριόμουνα, ε και μετά έβρισκα κάτι άλλο… και μετά κάτι άλλο… ώσπου βαρέθηκα, κουράστηκα!»

Καρδιά: «Βαρέθηκες και κουράστηκες ε;»

Μυαλό: «Ναι! Δεν ήξερα πια γιατί τρέχω! »

Καρδιά: «Μμμ…»

Μυαλό : «Ναι κάπου εκεί σταμάτησα για λίγο. Και λίγο μετά που ξεκίνησα πάλι χωρίς να ξέρω το για πού είναι που σε άκουσα να με φωνάζεις!»

Καρδιά: «Ναι επιτέλους! Ένιωθα  και γω κουρασμένη ή για να πω την αλήθεια εξαντλημένη πια! »

«Πήγαινες από δώ ! Πήγαινες από κει! Χαρά , λύπη , απογοήτευση , ματαίωση, θυμός, ντροπή, φόβος, και πόσα ακόμα συναισθήματα στο repeat. Ξεκινούσες το ένα , ξεκινούσες το άλλο, το ξεκινούσες και τρίτο και τέταρτο.  Κάποια τα παράτησες γιατί δεν ήταν αυτό που περίμενες. Υπήρχαν φορές που είπες ότι θα βάλεις λιγότερα γιατί κουράστηκες.»

Μυαλό: «Ναι αλήθεια είναι όλα αυτά! Στην αρχή νόμιζα ότι μου φταίει ότι ασχολούμαι με πολλά πράγματα. Μετά ότι δεν ασχολούμουνα με τίποτα. Μετά ότι δεν μου άρεσαν όλα όσα έκανα. Μετά ότι…»

           « Ναι κάποια στιγμή κατάλαβα ότι το πρόβλημά μου δεν είναι το πόσα κάνω. Σίγουρα είναι σημαντικό το να μου αρέσουν όσα κάνω! Και να περνάω καλά! Αλλά νιώθω ότι δεν ξέρω γιατί τρέχω. Και το χειρότερο είναι για μένα είναι ότι δεν ευχαριστιέμαι, δεν περνάω καλά! Και έτσι έμεινα να αναρωτιέμαι γιατί τρέχω, αφού δεν περνάω καλά γιατί συνεχίζω να τρέχω;»

Καρδιά: «Γιατί τρέχεις;»

Μυαλό: «Γιατί τρέχω;»

Μυαλό: «Μου είπαν ότι πρέπει να γίνω κάποιος σπουδαίος όταν μεγαλώσω. Ότι μπορώ να γίνω  ακαδημαϊκός, γιατρός, βιολόγος, δάσκαλος,  πυρηνικός φυσικός , ατροναύτης… Μπα!  Πολύ μακριά πέφτει αυτό! Ε ,και από τότε τρέχω κάτι να γίνω … χαχαχαχαχαχαχα!!!»

«Και η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα ποτέ το τι σημαίνει σπουδαίος…»

Καρδιά: «Να γίνεις σπουδαίος…»

Μυαλό: «Να γίνω κάτι μεγάλο και σημαντικό , όπως οι άλλοι με φαντάζονταν… »

Καρδιά: «Αχά! …Και τι τελικά τι έγινες; Ποιος είσαι; »

Και τότε το Υπερκινητικό Κεφάλι άφησε το στυλό  και είπε:  Ήμουν το Υπερκινητικό Κεφάλι

Είμαι ο/η… και έδωσε ένα νέο όνομα στον εαυτό του.

(Εσύ ποιο θα έδινες;)

Και έκλεισε την ιστορία του γράφοντας…

«Είμαι … Και τελικά μου αρέσει εδώ που είμαι;»

«Ναι! Μου αρέσει εδώ που είμαι. »

ή

«Όχι. Δε μου αρέσει εδώ που είμαι. Ναι και τι θέλω να αλλάξω; Ναι και τι επιλέγω;»

(Ο καθένας μπορεί να συμπληρώσει τις λεπτομέρειες που θέλει αυτό  και να δώσει το δικό του τέλος στην ιστορία. Όπως ο ίδιος τα επιθυμεί.)

Τέλος;

Ναι ένα κεφάλαιο έκλεισε και ένα νέο ανοίγει!

Γιατί στο σημείο αυτό συνειδητοποίησε ότι έχει επιλογές.

Και ότι μπορεί να αποφασίσει το ποιος θέλει να είναι , το τι θέλει να κάνει…

Ότι η σκιά των προσδοκιών που κυνηγούσε δεν ήταν δικιά του.

Ότι πλέον δεν την χρειαζόταν και μπορούσε να την αφήσει πίσω .

Ότι ήταν έτοιμος να πάρει την ευθύνη για τις δικές της επιλογές και τα δικά του ρίσκο.

Επόμενο Κεφάλαιο : (… Προς επιλογήν!)

Της Δόμνας Παπαγεωργίου.

Πηγή : http://www.anapnoes.gr/

loading...

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα οριστεί σε "επιτρέπει cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Αποδοχή" παρακάτω, στη συνέχεια, σας ζητάμε να ακολουθήσετε αυτό.

Close