ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μάνα δυο παιδιών εξομολογείται πως είναι να ζεις με το «στίγμα του τρελού»

resizer-9


Σε μια εποχή που όλοι δίνουμε τη δική μας προσωπική μάχη για να επιβιώσουμε και να συνεχίσουμε να ελπίζουμε για ένα καλύτερο μέλλον, υπάρχουν κάποιοι συνάνθρωποι μας που παλεύουν για τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

«Αποθήκες ανθρώπων χωρίς καμιά θεραπευτική πρόθεση» έχουν χαρακτηριστεί από διάφορες οργανώσεις τα νοσοκομεία για τους ψυχικά ασθενείς.

newego_LARGE_t_1101_54397620.JPG
«Αυτός είναι τρελός». «Μην τον πλησιάζεις, είναι για το Δαφνί». «Τον φοβάμαι, είναι ψυχασθενής». Αυτές, από την άλλη είναι κάποιες από τις φράσεις που κατά καιρούς έχω ακούσει να λένε για τους ψυχασθενείς, κοιτώντας έναν συνάνθρωπο τους με λύπηση και φόβο.

Loading...

Αλήθεια όμως πως είναι να πάσχεις από κάποια ψυχική ασθένεια και να ζεις στην Ελλάδα του 2016;

Η Β.Κ. (δεν θέλει να γνωστοποιήσει τα στοιχεία της), η οποία πάσχει από διπολική διαταραχή ή αλλιώς μανιοκατάθλιψη είναι μητέρα δυο παιδιών και όπως εξηγεί στο star.gr «παρά τα εμπόδια, εγώ μεγάλωσα και συνεχίζω να ζω με αξιοπρέπεια.

Όταν πρωτοεμφανίστηκε το πρόβλημα της υγείας μου ήταν ένα σοκ. Δεν μπορείς να πιστέψεις ότι αυτό συμβαίνει σε σένα. Δεν ξέρεις τι γίνεται… Φοβάσαι! Αγχώνεσαι για σένα, για την οικογένεια σου και κυρίως φοβάσαι για τα παιδιά σου. Ευτυχώς, εγώ προσωπικά ήμουν τυχερή. Η οικογένεια μου το αποδέχτηκε ψύχραιμα και με στήριξε σε όλα.

14805504_1248180031900447_1933623473_n.jpg

Ήμουν στην τάξη και έκανα μάθημα (είναι δασκάλα) όταν κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά. Μου είπε κάτι ο καλύτερος μαθητής μου και εγώ το πήρα στραβά. Εκεί, αντιλήφθηκα πως πρέπει να πάω σε έναν γιατρό. Δεν είπα τίποτα σε κανέναν. Φοβόμουν. Το αντιμετώπισα μόνη μου, στην αρχή. Μετά, ευτυχώς, ήταν όλοι κοντά μου.

Ξεκίνησα φαρμακευτική αγωγή και ο γιατρός μου επέτρεψε να συνεχίσω να διδάσκω. Ο φάκελος μου με όλες τις πληροφορίες για εμένα ήταν στο σχολείο. Κάποιος που δεν θα έπρεπε να έχει πρόσβαση, αποφάσισε να μιλήσει για την ασθένεια μου στους γονείς των μαθητών. Μίλησα στους γονείς και εκείνοι είδαν ότι δεν έχουν κάτι να φοβηθούν από εμένα. Έτσι, συνέχισα να διδάσκω».

Αξίζει κάπου εδώ να σας ενημερώσουμε ότι είναι παράνομο κάποιος να δημοσιοποιεί την κατάσταση της υγείας του ασθενή, χωρίς την έγκριση του.

Τα νοσοκομεία- φυλακές, το δέσιμο και η συνταγογράφηση χωρίς όρια

«Η κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία είναι τραγική. Πόσο μάλλον τα τελευταία χρόνια που η οικονομική κρίση έχει ισοπεδώσει ολόκληρη τη χώρα. Βέβαια, πρέπει να πούμε ότι όλα έχουν να κάνουν με την προσωπική κρίση των γιατρών.

14886094_1248180051900445_855289187_n.jpg

Κάποιοι από αυτούς είναι πραγματικά δοσμένοι στο έργο τους. Κάποιοι άλλοι απλά βιάζονται να σε ξεφορτωθούν. Ο νόμος λέει πως όταν μπαίνεις σε ένα νοσοκομείο πρέπει να μιλήσεις με ψυχολόγο. Αυτό δεν γίνεται σχεδόν ποτέ. Σε βάζουν πολλές φορές με το ζόρι μέσα, ενώ αν έχεις πάθει κρίση και πρέπει να μπεις στο νοσοκομείο φωνάζουν την αστυνομία.

Οι αστυνομικοί σε ακινητοποιούν και με το ζόρι σε πάνε στο νοσοκομείο. Αυτή η βιαιότητα είναι δυνατόν να μην σε κάνει και σε σένα να αντιδράσεις βίαια; Στο νοσοκομείο δε, αν είσαι τυχερός δεν θα σε δέσουν… 99% σε δένουν με αλυσίδες και με πανιά και σε ξεχνάνε. Ο νόμος λέει ότι πρέπει να σε δέσουν αφού έχουν δοκιμάσει όλους τους τρόπους για να σε ηρεμήσουν και αν δεν τα καταφέρουν να προσφύγουν στο δέσιμο που είναι η έσχατη λύση και αυτό για λίγες ώρες. Ωστόσο, φυσικά ο νόμος δεν εφαρμόζεται!

Σε δένουν και σε ξεχνάνε. Μένεις ανυπεράσπιστος, ακούνητος για μέρες. Μάλιστα στα περισσότερα νοσοκομεία αυτό είναι καθημερινότητα λόγω της έλλειψης προσωπικού. Εκεί που σε έχουν δέσει είναι το κρεβάτι σου, η τουαλέτα σου… Όλα! Λες και δεν είσαι άνθρωπος. Σου συμπεριφέρονται χειρότερα και από ζώο. Και αυτό γίνεται πλέον όλο και πιο συχνά. Αλλά εμείς είμαστε άνθρωποι και μάλιστα ασθενείς» περιγράφει στο star.gr η Β.Κ.

psixasthenis.jpg
Κάτι το οποίο μου επιβεβαιώνει και η Πρόεδρος του Συλλόγου Οικογενειών Φίλων Ψυχικής Υγείας Βορειανατολικής Αττικής, Ν.Κ. (δεν θέλει να δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία της). «Ο γιός μου πάσχει από ψυχική ασθένεια. Τόσα χρόνια στα νοσοκομεία έχω δει απίστευτα πράγματα. Ανθρώπους σε μαύρο χάλι, χτυπημένους και με μελανιασμένα άκρα επειδή τους έδεναν. Οι γιατροί σχεδόν πάντα δεν ακούν τον ασθενή, δεν έχουν χρόνο.

Δίνουν τεράστιες ποσότητες φαρμάκων! Δεν υπάρχει νόμος που να τους βάζει μέτρο. Ο ασθενής παίρνει ισχυρά φάρμακα σε μεγάλες ποσότητες και είναι σαν φυτό. Τα ίδια τα φάρμακα… είναι σα να σου προκαλούν μία νέα πάθηση. Είσαι σαν ρομπότ. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα».

SXIZOFRENEIAlarge.jpg

«Εγώ έχω ψάξει πέντε πράγματα και για αυτό δεν παίρνω ό,τι χάπι μου δώσουν. Θέλω να είμαι ελεύθερη να αποφασίζω. Να γελάω και να στενοχωριέμαι, να αισθάνομαι… να ζω! Έχω αλλάξει γιατρούς για αυτό το πράγμα. Πλέον τα έχω όλα κλειδωμένα σε κουτάκια. Πνίγω τις φωνές που μπορεί να μου εμφανίζονται, δεν ενοχλώ τα κουτάκια που με πονάνε. Σε όλο αυτό σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι ομάδες που έχουν φτιάξει οι ίδιοι οι ασθενείς» τονίζει η Β.Κ.

Η πρωτοβουλία των ατόμων με ψυχικές ασθένειες- Οι συναντήσεις και οι συζητήσεις που ανακουφίζουν

Πρόκειται για ομάδες, οι οποίες δημιουργούνται με πρωτοβουλίες ιδιωτών και στοχεύουν στις συζητήσεις. Ασθενείς δραστηριοποιούνται, συζητούν και μοιράζονται τα προβλήματα της υγείας αλλά και της καθημερινότητας τους.

Οι δράσεις πολλές ενώ σχεδόν όλοι οι σύλλογοι βοηθούν και για τις ανάγκες τους τους ψυχασθενείς, καθώς το επίδομα που δικαιούνται είναι πενιχρό και οι οικονομικές δυσκολίες που καλούνται να αντιμετωπίσουν είναι πολλές.

Ωστόσο, το πιο σπουδαίο που συμβαίνει με αυτές τις ομάδες είναι ο… διάλογος! Οι άνθρωποι επειδή νιώθουν οικεία ανοίγουν την καρδιά τους και μιλάνε για την ασθένεια τους, για τους φόβους τους και για το στίγμα.

thumbnail1.jpg

Ενδεικτικά, κάποιες από τις οργανώσεις στις οποίες γίνεται πολύ καλή δουλειά είναι οι: Hearing Voices- Mental health Founfation, Ε.Π.Α.Ψ.Υ, Ε.Κ.Α.Ψ.Υ, E.Π.Ι.Ψ.Υ. και το ΣΟΨΥ Βύρωνα. Να σημειωθεί ότι γίνεται τρομερή δουλειά στις ομάδες αυτοβοήθειας σε διάφορες περιοχές της Αττικής αλλά και της επαρχίας. Ενδεικτικά, στο ΣΟΨΥ Σερρών η κυρία Ελένη Νομίδου κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να βοήθησει όσους περισσότερους μπορεί.

Afisa.jpg

Το στίγμα και η κοινωνία που έχει γυρίσει χρόνια πίσω

Και αφού τις ακούω με προσοχή να μου εξηγούν όλα όσα βιώνουν στα νοσοκομεία οι ασθενείς… δεν μπορώ να συγκρατηθώ και τις ρωτάω αυθόρμητα: «και μετά;».

«Μετά έχεις το στίγμα του «τρελού». Ένας άνθρωπος με ψυχική ασθένεια δεν γίνεται ποτέ εντελώς καλά. Βλέπεις, αυτή η ασθένεια έχει να κάνει με το μυαλό σου… είναι σα να το χάνεις. Απλώς μαθαίνεις να την ελέγχεις εσύ την ασθένεια σου και όχι αυτή. Δεν είναι τόσο δύσκολο αυτό.

14877860_1248180035233780_760644621_n.jpg
Δύσκολο είναι να το δεχτούν οι γύρω σου. Να σε σέβονται και να μην το βλέπουν σαν εμπόδιο. Πρέπει να γίνεις και πάλι κομμάτι της κοινωνίας αλλά αυτό δεν είναι τόσο απλό. Όλοι σε αντιμετωπίζουν διαφορετικά. Άλλοι το εκμεταλλεύονται, άλλοι σε υποτιμούν και άλλοι σε αποφεύγουν. Το κράτος και εδώ άφαντο.

psyciatriki-metarrythmisi-ellada-body-image-1414947208.jpg
Κανείς δεν φροντίζει για σένα, μετά την νοσηλεία σου ή αφότου έχεις αρχίσει να ελέγχεις την ασθένεια σου. Εδώ και πάλι παίζει ρόλο η οικογένεια σου, η αντίληψη σου και τα κίνητρα που έχεις για να μην σε πάρει από κάτω και να σταθείς στα πόδια σου. Η κοινωνία μας αντί να προχωράει μπροστά, είναι πλέον πολλά χρόνια πίσω».

images.jpg

Και αν το ενδεχόμενο μιας ψυχικής ασθένειας σου φαίνεται μακρινό, αρκεί να σε ενημερώσουμε ότι το 25% των πολιτών χρήζει ψυχιατρικής βοήθειας, ενώ οι επιστήμονες τονίζουν ότι τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας θα περάσουμε όλοι μας κατάθλιψη!

Όλοι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε την κοινωνία μας και κατ’ επέκταση τον κόσμο μας. Συνέχισε να σκέφτεσαι, να ονειρεύεσαι και να διεκδικείς ένα καλύτερο αύριο για όλους. Μην φοβάσαι τους συνανθρώπους σου ακόμη και αν αυτοί είναι ασθενείς. Αυτούς που είναι πιο αδύναμους αγάπησε τους πιο δυνατά. Και την επόμενη φορά που θα δεις ή θα γνωρίσεις έναν άνθρωπο με ψυχική ασθένεια, μην τρομάξεις και μην τον λυπηθείς… Άκουσε τον!

Της Αλέκας Νικόλα

πηγή : star

loading...

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα οριστεί σε "επιτρέπει cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Αποδοχή" παρακάτω, στη συνέχεια, σας ζητάμε να ακολουθήσετε αυτό.

Close