ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Όταν αφεθείς στη μοίρα σου, οι κόποι σου θα ευοδωθούν.

rodia2_large-960x640


 

 

Πέστε μου, αυτή που ανοίγει τα φτερά στο στήθος των πραγμάτων
Στο στήθος των βαθιών ονείρων μας, είναι η τρελή ροδιά;

Loading...

Οδυσσέας Ελύτης

 Στον κήπο μας υπάρχουν λογιών λογιών λουλούδια και δέντρα. Κάθε μέλος της οικογένειάς μου φύτεψε πριν χρόνια από ένα αγαπημένο του. Εγώ διάλεξα τη ροδιά. Τη φύτεψα στην άκρη του κήπου μας, για να μην είναι ορατή από όλους, μόνο από τους λίγους, όσους επιλέγουν να παρατηρήσουν πιο προσεκτικά τον περιβάλλοντα χώρο. Όσους θαμπώνονται από την ομορφιά του τοπίου και επιθυμούν να εισχωρήσουν σε βάθος.

Διάλεξα τη ροδιά για το πορφυρό χρώμα των καρπών της. Χρώμα εμφορούμενο αγάπη. Συνδυασμένο με το χρώμα του αίματος και του πόνου. Τη διάλεξα για το τρελό όνομα που έχει. Ροδιά εμένα μου θυμίζει ρόδα. Παιχνίδι, κινούμενο στα χέρια των παιδιών. Ένα δέντρο που συνδυάζει την παιδική αθωότητα με την ενήλικη αγάπη στα δικά μου μάτια.

Την έβαλα σε μια γωνιά να είναι προφυλαγμένη από τον άνεμο, το κρύο και τους αδιάκριτους περαστικούς. Όμως εκείνη πήρε δύναμη μέσα από τη μοναχικότητα και την ανεξαρτησία της και απλώθηκε, λυγερή και φωτεινή. Ήθελα να την προστατέψω και εκείνη επέλεξε να εκτεθεί μόνη της, ανοίγοντας τις φυλλωσιές της, απλώνοντας τα κλαδιά της προς το φως.

Μα δεν την ενοχλεί το πείσμα του βοριά; Το πείσμα των ανθρώπων; Μοιάζει να είναι χάδι τρυφερό και ανάλαφρο ψιθύρισμα στα δικά της τα κλαδιά.

Σκορπά το θάμβος και αλλάζει τις ζωές μας. Τριγύρω της μαζεύονται παιδιά για να παίξουν και να σκορπίσουν γέλια.

Μα είναι τρελή αυτή η ροδιά. Μπαίνει στον κύκλο των παιδιών με κελαηδισμούς, διανθίζοντας την τρέλα τους.

Μπαίνω και εγώ στον κύκλο της, θυμούμενη τα παιδικά μου χρόνια. Τότε που έψαχνα σπηλιά, θέλοντας να φυλακίσω τους φόβους μου. Όμως, μαζί με τους φόβους εγκλώβισα και τα όνειρά μου.

Ευτυχώς ανάμεσα στους φόβους μου ξεπρόβαλλε αυτή η ροδιά. Διστακτικά στην αρχή, δυναμικά μετά. Ευτυχώς μου θύμισε πως είναι να σκορπάς τα κλαδιά σου για να αγγίξεις το φως, ακόμα και όταν όλοι οι άλλοι γύρω σου σε στριμώχνουν για να το αποφύγεις. Από φόβο μην τυφλωθείς και πληγωθείς. Μα εγώ νομίζω πως οι πληγές ανοίγουν τα μάτια, αυτά τα μάτια που πριν τα έβλεπαν όλα αθώα.

Ευτυχώς μου έμαθε πως όταν αφεθείς στη μοίρα σου –που δεν είναι άλλη από την πορεία προς το φως- οι κόποι σου θα ευοδωθούν, οι καρποί σου θα απλωθούν και όλοι θα σε “δουν”. Όχι γιατί είσαι στριμωγμένη σε μια γωνιά, μόνη και προστατευμένη, αλλά γιατί δύνασαι να εκτεθείς. Δύνασαι να αντέξεις την παιδική αθωότητα που κουβαλάς ευλαβικά μέσα σου, αντικρίζοντας έναν κόσμο ενήλικων ανατροπών.

 

Της Ματίνας Σταθάκη.

Πηγή : http://www.anapnoes.gr/

loading...

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα οριστεί σε "επιτρέπει cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Αποδοχή" παρακάτω, στη συνέχεια, σας ζητάμε να ακολουθήσετε αυτό.

Close